Ik ben enkele jaren geleden begonnen met het maken van bronzen beelden. Ik ontdekte dat brons heel goed te bewerken is en werd gefascineerd door de warmte van het materiaal. En ik zag dat brons, naarmate het ouder wordt, door de natuurlijke patina ook mooier wordt. Meestal help ik de natuur een handje door het brons te patineren zodat het een mooie groen-bruine kleur krijgt.

Jaren geleden ontmoette ik de Belgische kunstenaar Ludo Giels. Ludo assembleert de prachtigste beelden van allerlei materialen die afgeschreven waren, met name oud ijzer. Ik leerde van Ludo dat je van voorwerpen waar de mensen doorgaans een schop tegenaan geven, de mooiste dingen kunt maken. Bijvoorbeeld van stukken schroot, afkomstig van de scheepswand van een schip, vaak met de klinknagels er nog aan. En juist het roestige oppervlak, het gemêleerde licht- en donkerbruin, geeft het materiaal zijn charme en het beeld zijn schoonheid.

Ik gebruik vaak de vormen die in de stukken ijzer zitten als inspiratie voor een nieuw beeld. Soms is de vorm al zo interessant dat je er bijna niets meer aan hoeft te doen, dan op een sokkel te zetten.